به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
محمدرضا خبّاز، فعال اصلاحطلب و از مقامات دولت اعتدال، طی یادداشتی در شماره پنجشنبه گذشته روزنامه آرمان ملی نوشته است: یکی از مواردی که حتما باید حل شود وگرنه مشکلات حل نخواهد شد، ارتباط با دنیاست. اما تا به این نکته اشاره میکنیم، میگویند که منظورمان آمریکاست! آمریکا هم یکی از کشورهاست.
او میافزاید:
"رفتار مسئلهانگیز وزیر خارجه کشورمان در عراق نهتنها به ارتباط ما با کشورهای همسایه کمک نکرد بلکه آنها را از ما دورتر کرد. رفتاری غیر دیپلماتیک همراه با سخنرانی پرایراد که حداقل چندین غلط مصطلح داشت. چرا به زبان خودمان افتخار نکنیم و با زبان فارسی سخن نگوییم؟ چرا در جایی که نخستوزیر عراق نام «خلیجفارس» را تحریف کرد، اعتراض نکردید؟ چرا در جایی که تعریف شده بود نایستادید؟ از کشورهای همسایه شروع کنید تا توان ارتباط با کشورهای همسایه را بسنجیم. سالی که نکوست از بهارش پیداست... "[2]
*آقای خبّاز گویا در جریان نیستند که دوران رئیسجمهور روحانی تمام شده است و ماحصل تمام این حرفها و ژستهای مذاکره و بلد بودن زبان بینالمللی و... هم چیزی جز بیدستاوردی و خفّت نبود.
از طرفی بدیهی و طبیعیست که توانمندیهای آقای امیرعبداللهیان در ایستادن در محل شأن ایران در کنفرانس بغداد و یا تکلّم او به زبان عربی موجب فشار عصبی برای کسانی بشود که 8 سال آزگار از آستینهای گلدوزی شده و حرف زدن به زبان انگلیسی و زانو زدن در مقابل فلان امیر عربی؛ هیچ طرفی جز ذلت نبستند...
اتفاقا از نکو بودن این سال جدید همین بس که در آغاز خود بعنوان یک هژمون در نشست بغداد ظاهر شد، بلافاصله پس از نشست بغداد به سوریه رفت تا نشان دهد حامی اصلی مقاومت است (ولو حتی اگر نماد آن به نشست بغداد دعوت نشود!) و به لبنانیها هم پیغام داد که حامی دولت، ارتش و مقاومت لبنان است و بیهراس از هیچ قدرتی؛ کمبودهای لبنان را با اقتصاد قوی خود جبران میکند. [3]
اکنون اگر آقای خبّاز به جای آنهمه مذاکرات بیحاصل که در انتهای آنها دو طرف بر همکاری بیشتر تأکید میکردند؛ این دستاوردهای مهم و عینی را نمیبینند که البته حرجی بر ایشان نیست...
*"دم اعلیحضرت" اشارهای است به داستان معروف محاجّه شهید مدرس با رضاخان. گویا رضاخان به مدرس پیغام میدهد که انقدر پای رو دم من نگذار و مدرس هم در جواب میگوید: به اعلیحضرت بفرمایید محدوده دمشان کجاست چون من هرکجا که پا میگذارم میگویند مدرس دم مرا لگد کرد!



